ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της ΠΟΕ-ΟΤΑ
Εκατό σαράντα (140) χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την Πρωτομαγιά του 1886, όταν οι εργάτες και οι εργάτριες στο Σικάγο εξεγέρθηκαν διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, ισότητα, ελευθερίες και κοινωνική δικαιοσύνη. Από την 1η του Μάη του 1886 και έπειτα, η ημέρα αυτή αποτελεί ορόσημο για την πάλη και τις διεκδικήσεις των εργατών, και ταυτόχρονα, τιμή στους αγώνες και τις θυσίες των γενιών που πέτυχαν βασικές κατακτήσεις και άνοιξαν το δρόμο για συνθήκες αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Σε μία περίοδο που τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο, ο συμβολισμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς έρχεται να καταδείξει πώς ο αγώνας για την προάσπιση των δικαιωμάτων και η πάλη για την ενίσχυση τους είναι διαρκής και αδιάκοπος. Απαιτεί ενότητα, συνοχή και πίστη στο σκοπό. Διαφορετικά, το σύστημα καραδοκεί προκειμένου με τακτικές τύπου «διαίρει και βασίλευε» να ισοπεδώσει τα δικαιώματα των εργαζομένων, να τσαλαπατήσει την αξιοπρέπεια τους και να δημιουργήσει συνθήκες σύγχρονης δουλείας.
Οι θυσίες και οι αγώνες των εργατών του Σικάγο, αλλά και αυτών μετέπειτα, είχαν σαν αποτέλεσμα την καθιέρωση του 8ωρου, την Κοινωνική Ασφάλιση, την υπεράσπιση της μητρότητας, την κανονική άδεια, τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (Σ.Σ.Ε.), αλλά και την πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά, τις δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας, Πολιτισμού. Είναι αυτά που αποκαλούμε κεκτημένα δικαιώματα, αλλά δεν πρέπει να λησμονούμε πώς κυβέρνηση και κεφάλαιο μαζί καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να τα ανατρέψουν.
Συνδικαλιστικές ελευθερίες και πολλά εκ των κεκτημένων δικαιωμάτων (8ωρο, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας κ.α.) έχουν μπει στην «κλίνη του Προκρούστη», ή είναι σε διαρκή αμφισβήτηση. Η κυβερνητική πολιτική των τελευταίων ετών αποδομεί εργασιακά δικαιώματα, περιορίζει ελευθερίες με τρόπο βάναυσο, υπονομεύει το δικαίωμα στην απεργία και προωθεί την ιδιωτικοποίηση κρίσιμων τομέων, όπως η Κοινωνική Ασφάλιση και οι Δημόσιες Υπηρεσίες. Το βλέπουμε καθημερινά στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με τομείς όπως η Καθαριότητα, το Πράσινο κ.λπ. να μπαίνουν στο στόχαστρο των ιδιωτικοποιήσεων.
Η Εργατική Τάξη στην Ελλάδα συνθλίβεται. Οι μισθοί βρίσκονται στα τάρταρα και την ίδια στιγμή η ακρίβεια και η αισχροκέρδεια έχουν εκτοξευθεί μειώνοντας ακόμη πιο πολύ την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων. Το βιώνουμε καθημερινά εμείς οι ίδιοι στα σπίτια μας. Το αποτυπώνουν όλες οι σοβαρές μελέτες. Αλλά η κυβέρνηση «βλέπει» με τις δικές της κομματικές παρωπίδες ανάπτυξη και κουραφέξαλα. Πρωτογενή πλεονάσματα βαμμένα με το αίμα των πολιτών που χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση προνομιακών πολιτικών υπερ των ισχυρών. Κοροϊδεύουν, εμπαίζουν, απαξιώνουν, λοιδορούν, υποτιμούν τη νοημοσύνη του Έλληνα.
Στις μέρες μας θεωρείται πλέον προνόμιο και όχι δικαίωμα η δυνατότητα στέγασης, καθώς τα ενοίκια έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Για αγορά σπιτιού, ούτε κατά διάνοια. Η φτωχοποίηση των πολιτών έχει πια λάβει στοιχεία μόνιμης παρουσίας. Οι συνθήκες διαβίωσης χειροτερεύουν, η κοινωνική συνοχή υπονομεύεται, οι κοινωνικές ανισότητες βαθαίνουν και οξύνονται, η οικονομική ασφυξία αποκτά άκρως ανησυχητικές διαστάσεις. Κι όμως, η κυβέρνηση επιλέγει τη συνέχιση της επιδοματικής πολιτικής καθιστώντας τους πολίτες επαίτες, επιταχύνοντας έτσι τη διάλυση του κοινωνικού κράτους.
Όπως έπραξαν λοιπόν την 1η του Μάη του 1886, εκατο σαράντα (140) χρόνια πριν οι εργάτες και εργάτριες στο Σικάγο, έτσι πρέπει και εμείς σήμερα να ορθώσουμε το ανάστημα μας ενάντια σε κάθε καταπίεση, οικονομική και πολιτική και να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας. Απέναντι στην ακρίβεια, την υποβάθμιση των Δημόσιων Υπηρεσιών, την εντατικοποίηση της εργασίας και τις ανισότητες, δυναμώνουμε τη φωνή μας.
Η ανάγκη για συλλογική δράση και αγώνα είναι επιτακτική περισσότερο από ποτέ άλλοτε. Συνεχίζουμε στον δρόμο των μεγάλων κινητοποιήσεων, διεκδικώντας δικαιοσύνη, δημοκρατία και ένα κράτος που υπηρετεί την κοινωνία και όχι τα συμφέροντα των λίγων. Με ενότητα, μαζική συμμετοχή και δύναμη. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα. Το πρόσφατο παράδειγμα της κινητοποίησης για τη μονιμοποίηση των εργαζομένων στις Κοινωνικές Δομές των Δήμων είναι χαρακτηριστικό.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
-
Επαναφορά, εδώ και τώρα, του 13ου και 14ου μισθού.
-
Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς για αξιοπρεπή διαβίωση, μέσα από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (Σ.Σ.Ε.).
-
Κατάργηση της εισφοράς 2% για την ανεργία.
-
Ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων της διετίας 2016–2017.
-
Αύξηση του αφορολόγητου ορίου στα 12.000 ευρώ.
-
Επέκταση και αύξηση του Επιδόματος Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας.
-
Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Μονιμοποίηση των εργαζομένων στις Κοινωνικές Δομές των Ο.Τ.Α.
-
Κατάργηση της αντεργατικής «διάταξης» Βορίδη.
-
Κατάργηση των αντεργατικών Νόμων και διατάξεων.
-
Προστασία των Δημόσιων αγαθών και όχι ιδιωτικοποιήσεις.
-
Δικαιοσύνη και Δικαιώματα για όλους.
Η Εκτελεστική Επιτροπή της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. καλεί τους εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση (Τ.Α.) να δώσουν δυναμικά, ενωτικά και μαζικά το παρών στην Απεργία, στις Συγκεντρώσεις και στα Συλλαλητήρια που θα πραγματοποιηθούν.
ΓΣΕΕ και ΕΚΘ συγκέντρωση στις 10:30 μπροστά στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.
Θα ακολουθήσει πορεία και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο Πεσόντων Εργατών (μπροστά από τον σταθμό «Βενιζέλου» του Μετρό Θεσσαλονίκης).
